“Nós queremos botar unha man tamén ao responsable da misión de Kasempa, José Manuel Bernárdez Gándara, un salvaterrense da parroquia de Alxén que traballa neste país africano de Zambia”, explica o alcalde de Salvaterra, Arturo Grandal.

  A medio prazo os obxectivos desta misión son reforzar a dieta dos leprosos, enfermos de SIDA e de tuberculose así coma os orfos do distrito en xeral dos que está encarregada a misión de Saint Andrew’s e da que dependen. Ademais queren ampliar e diversificar os cultivos de xeito que a xente poida plantar tamén solla, xirasol, algodón, mandioca, legumes e froitas. Tamén se plantexaron producir leite e carne para mellorar a alimentación.

Documentación

  Kasempa á un dos nove distritos da rexión Noroeste de Zambia. O país ten unha poboación de 12 millóns de habitantes, dos que un 64% vive en zonas rurais. Os menores de 15 anos son o 46% da poboación e os maiores de 65 años soamente o 2,4%. A esperanza de vida é de 37,5 años e a tasa de mortalidade infantil de 182/1000. O 45% non ten acceso a auga potable e soamente o 45% ten un saneamento adecuado. O número de médicos é de 7/100.000 habitantes. Os infectados polo VIH/Sida son o 15,6% da poboación entre os 14-49 años, e está a facer estragos sobre todo na cantidade de orfos que quedan en total desamparo. Calcúlase que en Zambia existen 1 millón de orfos. O analfabetismo acada o 41% entre as mulleres e o 24% entre os homes e a taxa de escolarización de nenos no primeiro ciclo é do 50% para os nenos e do 45% para as nenas. A súa débeda externa é de 5.866 millóns de dólares á que teñen que aplicar o 9% do PIB. A taxa interanual de inflación é do 48,4%. Os seus recursos básicos son cobre, cinc, carbón, cobalto y chumbo, estando a súa explotación  en mans de multinacionais extranxeiras, sobre todo sudafricanas, e o comercio e a construción en mans dos indios. Hai produción de cana de azucre, millo, mandioca y cereais.

  En Kasempa esta situación é especialmente grave, porque á a zona máis pobre do país, situada ao norte do país na fronteira co Congo e Angola. Ten unha poboación duns 75.000 habitantes que se adican casi na súa totalidade á agricultura e á pesca nos ríos dunha forma moi rudimentaria. Como é unha rexión situada entre os parques naturais do Kafue e do Luishi a súa agricultura está moi pouco desenvolvida e a gandeiría é nula debido á mosca Tse-Tse. A súa única ferramenta para o cultivo á aixada. Ao non haber gandeiría non poden usarse aos animales para o cultivo nin para a alimentación. De feito, en todo o distrito no existe ningunha carnicería.

  Esta situación leva a un descoñecemento total da gandeiría e da agricultura, feito que se ve agravado polo mesmo modo de vida da tribu Kaondé, que é a que pobla esta zona porque son seminómadas e isto fai aínda máis difícil que poidan adicarse e desenvolver a gandeiría e a agricultura.

  Este distrito, igual que o resto de Zambia, está sendo moi castigado pola SIDA, deixando miles de orfos e casas onde o cabeza de familia é un neno menor de idade, o que repercute negativamente nos niveis de educación e na sanidad. Aínda que se conta con algúns medicamentos, son pouco eficaces se non van acompañados dunha boa alimentación e producen nos enfermos tal malestar que optan por deixarse morrer.

  Outra epidemia da zona é a lepra. Os leprosos carecen de toda atención médica, alimenticia e de vivenda. De feito algúns viven aínda na selva e como non poden traballar viven en total abandono dependendo exclusivamente da atención que lles presta a Misión. Construíronse dous poboados e conseguiuse que varias familias de leprosos se asentasen alí. É esta enfermidade a grande esquencida porque non está de moda e leva consigo unha estigmatización social debido ao medo ao contaxio.